قربانگاه حرمت انسان

                                            بابک توسلی  

اهل كردستان است زاده ايران،گويند اصيل ترين قوم اين ديار(خاتميون).براستي همه جا سراي اوست! اگر باور نداريد كه چرخ گردننده ايران زمين ز او پويا شود هر چند به ثمني بخس، سري به همين كوره هاي آجرپزي شهرمان بزنيد.گرچه در توسعه ،نامش از قلم افتاده و كمترين سهم استفاده از دلارهاي سياه نفتي سهم اوست،گرچه كمترين هزينه از صندوق ذخيره ارزي را به او داده اند، اما ملالي نيست.بشر جايزالخطاست. آخر او آنقدر توسعه يافته است كه نيازي به كمك ديگران ندارد!

شايد هولوكاست واقعاً يك افسانه باشد اما سوزاندن حرمت انسان در پاي كوره هاي آجرپزي حقيقت تلختري است كه كسي نمي تواند آنرا انكار كند.وقتي كه مي بيني كودكي كه بازوان نحيفش بجاي حمل كيف و كتاب مدرسه، در خروس خوان صبح پنجه در پنجه زمين در مي آويزد و تا پاسي از شب در پاي كوره هاي سياه قرباني ميشود تا خون بهاي رفاه و آسايش و اشرافيت عده اي را پرداخته باشد،زماني كه مي بيني زنان بارداري كه بجاي آرامش و آسايش به همراه بار سنگين و جودشان هر روز خروارها گل و خشت را جابجا مي كنند و در گرماي طاقت فرساي تابستان در سايه ديوارهاي گداخته كوره ها ،روياي ويار برآورده نشده خود را در خاك دفن مي كنند ،اينجا آخرالزمان است و اين سرنوشت او.آنچه در پي مي آيد شرح حال آن كودك كرد است.كودكي كه از لحظه بستن نطفه تا بستر سرد گور با درد ميزيد و با رنج ميميرد .با ضرباهنگ برخورد قالب آجر به سرو صورتش ، دوران جنيني را سپري مي كند وپابرهنه گام در اين دنياي پرمحنت مي گذارد .

اين نقبي است به زندگي! درصد وسيعي از اكراد كه بخاطر فقدان فرصتهاي شغلي در زادگاه خويش به شهر ما كوچ كرده اند و به ظالمانه ترين قراردادهاي كاري تن داده اند و ما چه ميهمان نواز بوديم.اگر تمايل داشتيد يك تراژدي واقعي را از نزديك مشاهده كنيد سري به اين قربانگاه بزنيد.

نوشته شده توسط اعضا کانون در دوشنبه سی ام مهر 1386 |